Ekmek Al Üstü Kalsın Cümlesinin Gerçek Bir Mutluluk Olduğu Yıllar

Yıl 2006. Saçlarım tepeden sımsıkı toplanmış, alnımda çıkan minik bebek saçlarına tükürükle şekil verilmiş, tam 11 yaşındayım. Annem mutfaktan o efsanevi çağrıyı yapıyor: “Kızım kap bakkal torbasını, koş iki ekmek al, üstü kalsın!” Cümledeki asalete bakar mısınız: “Üstü kalsın.” Sanki holding yönetiyorum, sanki yatırımlarıma yön veriyorum.

Üşenmedim, arşivleri taradım; 2006’da bir ekmek tamı tamına 20 kuruş. Annemin elime tutuşturduğu para ise 1 YTL(paranın birimi bile farklı)😂. İki ekmek alıyorum, tutuyor 40 kuruş. Geriye kalıyor koskoca 60 kuruş! 11 yaşındaki bir kız çocuğu için 60 kuruş ne demek biliyor musunuz? Mahallenin yarısını ipotek altına alabilecek bir sermaye demek.

Bakkal Amca’nın karşısına geçip bir iç mimar edasıyla raf tarardım:

10 kuruşa içinden geçici dövme çıkan pembe sakız kola dövmesini yapıştırıp mahallede mafya gibi gezerdim.😂 10 kuruşa dili maviye boyayan, içinde hangi elementlerin bulunduğu hâlâ çözülememiş o nükleer asitli lolipop. 😂

15 kuruşa cips içinden çıkan tasoyu çılgınlar gibi mahallede çocuklara hava atardım. 25 kuruşa da küçük çikolatalı gofret.

 Eve dönüş yolunda bir elimde sıcak ekmeğin koparılmış köşesi, diğer elimde bakkal ganimetleri… Yürüyüşüm değişirdi, bildiğin mahalleye teftişe çıkmış vergi memuru gibi dönerdim eve. 😂

Şimdi gelelim bugüne.

Geçen gün evde ekmek kalmamış, aynı nostaljiyi yaşayayım dedim. Bakkala değil tabii, artık otomatik kapılı zincir markete gidiliyor. Çünkü o güzelim bakkallar o kadar azaldı ki. Cebimde 50 lira var. Kasaya bir tane ekmek koydum. 50 lirayı uzattım, ekmeği aldım. Para üstüne bakınca “Nostalji de mazide kaldı” dedim. Ekmeği ödedim, para üstü olarak elime geçen bozuklukla ancak bir adet mini boy peçete alırsınız ya da “Kediye mama alayım bari” dersiniz. Gerçi o paraya alacağınız mamayı kedi beğenmez. Hayvan da ekonomiyi takip ediyor, kalitesiz mamaya burun kıvırıyor. 😂

Bakkal poşetini doldurmayı geçtim; bugün bir çocuğa “Üstü sende kalsın” deseniz, çocuk ekmeği alıp kalan paraya bakar. Sonra bize dönüp “Siz çocukken ne yiyordunuz?” diye sorar. 😂“2006’da 60 kuruşa bütün abur cubur dünyasını fetheden ben, bugün aynı hissi yaşamak için markette ancak ürünlerin arkasındaki içindekiler kısmını okuyup derin nefes alabiliyorum. Oksijen bedava Allah bereket versin. 😂

Eski bakkal alışverişleri birer finansal zaferdi; şimdikiler ise sessiz bir kabulleniş, hafif bir iç çekiş ve eve dönerken poşetin dibindeki fişi kimse görmesin diye katlayıp çöpe atma sanatı. 11 yaşımdaki o zengin kızı çok özlüyorum; en azından dövmem morarıp çıkana kadar dünyanın hakimi bendim.😂