Ay Yemini

Ay Yemini

Tüm şehrin ışıklarını söndürdüm bu gece,

Sadece ay aydınlatacak her yeri,

Çıt çıkmayacak şehirden, sadece sen ve ben,

Bir de o şarkıyı çalan bir keman sesi...

Zaman duracak bu gece, zaman uyuyacak,

Ay, biz git diyene kadar gitmeyecek evine.

Çıt çıkarmayacak, dinleyecek tüm şehir bizi,

Kemancı çalacak tüm bildiği şarkıları,

Kopana kadar kemanının telleri...

Dayanacak mı bilmem gözlerin, gözlerime bakmaya,

Ayın ışığı altında bir başka parlarmış aşk dolu gözler.

Ve duyulurmuş, sevda fısıldayan en küçük sözler bile,

Sayabilirmiş sevgililer birbirlerinin kalp atışları tek tek ,

Şimdi bakışsın birbirine, hiç kırpmadan,

Ay ışığından sevda sevda parlayan bu gözlerimiz.

Dudaklarımızdan dökülsün aşk dolu bildiğimiz bütün sözler.....

Ay ışığında edilirmiş en büyük yeminler ,

Şimdi koy o elini ,o kalbinin üzerine,

Yemin et , gözlerime bakarak ,

Kutsal bir kitap gibi , o kalbinin üzerine ,

Ya yaşanacak bu aşk ,iliklerimize kadar ,

Bu gözler hep aşk dolu bakacak bir birine,

Ya da yanacak şehir bütün ışıkları tek tek,

Ve uyanacak şehir uykusundan ,

Ya bitecek bu ışıltılı rüya ,

Ya da gidecek herkes ,

Kemancı ile Ay gibi evine...