Buz Mavisi

Şu hazin yalanların sararttığı üstümüzdeki mavilik,

Güvenini sarsan bir şeydir göğümün.

Güvenmek; sükûtun ve infilakın kapak bıçkısı

Halk olundu ne zaman ki doğumumdan itibaren,

Göğüm ki bu maviliğin elinden tutmuştu.

Yalanın maviliği kaplayıp kasıp kavurması,

Can suyu verilmiş bir fidanın yekten ölümüdür.

Kaldı ki

O gün gönül iliştirip, bugün inkâr edilmesi

Kapılandığı göğümde bulutun kisvesini karartmasıdır.

Kime, neydi bu göğün ölümle sararan maviliğinden?

Her bakışı kuşku, ayrı bir yara…

Bir bakımlık cüssesine adamlık süsü vermiş bir kara bulut,

Göğsünde iş görmez koca boşluğu

İstila edercesine kaplamak üzereyken.

Şehirlerin yanmış, karanlık sularında

Ne çinkoya özenirdi bu mavilik ne baruta.

Bu mavilik ki, kapkaranlığın küstüğü vekilharcı;

Bu mavilik ki, her şeyiyle ölümden arta kalan bir dost

Bakışı gökmen; bakma şimdilik, buz mavisi…

Hayati OKUR