Leyla İle Mecnun

~LEYLA İLE MECNUN~

Es selam...

Size selam getirdim. Ta Fuzuli' den ve Sezai Karakoç' tan.

Üstadlara selam etmek, boynuma yazılan borçtan.

Vesselam. Sevda Çağı değişti.

Leyla ve Mecnun gelişti.

Hikâye hep aynı tatta. 

Zira Leyla da, Mecnun da hep hayatta.

~~~~~~~

Ah Mecnun, sana yıllar devirdim sol yanımda

Saraylar, köşkler dizdim gönül hanımda

Onca zamanı yürüdük aşk yoruldu hanede

Sen yorulmadın mı Mecnun, gel otur divanında.

Ah Leylam, yardan ayrı düşüp uzak durulmaz.

Aşıka sevdadan sual sorulmaz.

İmtihandayız madem şimdi handa.

Aşk ölmediği müddetçe aşık yorulmaz.

Ah Mecnun, bilirim sabrın sükutu deşti.

Yardan uzakta kaldın, yareler pişti.

Sen aynı Mecnun musun, bilemiyorum?

Yoksa sendeki aşkın tasviri mi değişti?

Ah Leyla, yar mısın yara mısın bilemem seni.

Diyar diyar gezmeyle bulamam seni.

İçimde kainatın en sırlı yeri,

Leyl mağarasında Leyla'nın duydum sesini.

Ah Mecnun, ben ki özüm Leyla idi.

Ben ki gecede aydım hani.

Gözlerin mi karardı, yoksa gönlün mü senin

Bana Leyl karasını nasıl giydirebildin?

Ah Leyla, neylersin beyaza siyah düşüyormuş.

Aşk insanda yanınca, ateş bile üşüyormuş.

Ben gönlümü sen doldururken,

Sahibi gönlümü deşiyormuş.

Ah Mecnun, aşkta bendim hani ateşte ben

Yanardın gönlümde ahesteden.

Aşık bilirdim seni sen aşk olmuşsun.

Şimdi yanan bir kişi var. Ah işte ben.

Ah Leyla, gönlümde tasvirin yok artık 

Leyl de benim, yar da benim hatta benim karanlık.

Sen de ben de yanan ışık altında aşkı arardık.

Bil ki üzgünüm Leyla, ben aşkın sahibini arıyorum artık.

Ah Leyla, Sen BA sın, ben BA yım.

Ne ola bu Aşk' Kİ.

Sende ölürsün, bende ölürüm.

Aşkın sahibi BAKİ...

Tufan Aslan