İçli Köfte

Dışım kaya gibidir, sanma kolay sızarsın,

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Yoğrulmuşum hınç ile, vurdukça hep azarsın.

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

İnce duvar örülmüş, kalmaz içinde havan

Dışım uyum sağlayan, içim ise kan revan,

Toplum bir taş fırındır, ferdi yakar bu devan.

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Bulgur bende itaat, dövüldükçe zorlaşan,

Suskun yığınlar gibi, tek tip olup birleşen.

Bir çatlak görse hemen, üzerine yerleşen,

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Kalıplar dar geliyor, sığmıyor ruh bu kaba,

Gerçekler içeride, bunca gayret boş çaba.

Gör bir bak etrafına ne yapıyor tebaa,

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Kıymam ateşle pişti, soğanlarım hep yaşlı,

İçimdeki fırtına, her daim gözü yaşlı.

Cevizler parça parça, düşünceler telaşlı,

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Sıcak bir sitem saklı, her lokmanın içinde,

İnsan hazmedilmiyor, bu hayat biçiminde.

Oysa her şey sadece yaptığın seçiminde.

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Kızgın yağa atarlar, kabuğun yansın diye,

Kimliğin bir bütünce, sofraya konsun diye.

İştahla parçalarlar, feryadın dinsin diye,

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Boğazda kalan o his, ekşi bir koku yayar,

Sistem seni çiğnerken, her gün yeniden sayar.

Tüketim çılgınlığı sürer tatminler doyar.

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Sen de bir darbe indir, şu kaskatı duvara,

İçindeki o yangın, sönsün dediğin sıra

Tefekkür etmez isen, ruhun düşer de dara,

Kim pişiyor, kim yiyor, sor sunulmadan önce!

Mesut der; durma şimdi, kır şu kaba dışını,

Adalet sende başlar, ayıklayıp taşını

Sofrada kurban olma, dik tut artık başını.

Kim pişiyor, kim yiyor, gör yenilmeden önce!

Mesut Tütüncüler / Denizli 

Bu şiirle Türk Mutfağına girmiş bulunduk, birey,  toplum ilişkilerini küresel sistem üzerinden ele alarak okurunu farkındalık oluşturması amaçlanmıştır.  Sırayla diğer yemeklere de değineceğim inşallah. 

Cumamız mübarek olsun, saygılarımı sunuyorum