Her Adımda Hayat Vardır

Bihaber insanların nokta-i nazarında,

Gün batarken,

Girdap-ı zifir alçağına bel bağlayan güya benmişim anne?

Kimcileyin derin bir gerçekti bu,

Kimcileyin tatlı bir yalan...

Muhtaç görmez değildim kendimi anne;

Dört bir yanım

Bulanık düşünceler yumağı, bu keşmekeş içindeyken böyle

Pırıl pırıl bir yüz akı,

Kutlu bir sabahı…

Bu girdap-ı zifir alçağı arzdan kovulana değin

Yer gök hep böyle mütereddit olacaktı anne.

“Pırıl pırıl bir yüz akı,

Kutlu bir sabah”

İşte bu sevda bende

Ne zaman bana çattıysa;

Heyhey’lendi,

Beni dürttü...

O dürttü,

Ben, ben oldum anne:

Dağda gezen, kurdu gördüm.

Bu asrın öf aman dedirten fırdöndü yüzleri,

Girdap-ı zifir alçağıyla yüz göz olup

Yaza balıklama dalacaklardı anne.

Denize dadanacak,

Koyun koyuna uyuyacaklardı ay ışığında.

İçlerinden kulağı kesik kimi akşamcı;

Hafifçe çakırkeyif ayak sürüyecekti.

Bütün yaz,

Arsızlanası,

Kutu köşelerden eve geç gelişiyle evdekileri bezdirecekti.

Girdap-ı zifir alçağının caymaksızın bakışıyla

İçimde donup kalan

Gülşeni,

Namütenahi yer döşeği gurbetinde

Bir başına büyütüp,

Ne kadar uzağa kaçırmak istediysem anne;

İşte bu kaba saba adamlardı,

Saracaklardı etrafımı deliresi.

En hödük aklısı,

Yer cücesi,

Benden onu böğrüne isteyecekti.

Vermeyecektim anne.

Gün içinde;

Mühürlü zarflarda gizli,

Ölümcül tutkular saklanılsa da anne,

Hesap cetveli,

Kara kaplı dosya,

Yaşam çetelesi...

Geçmişini eşeleyecek,

Üsteleyip duracaklardı anne; insanı canından bezdirircesine

En baştan,

En yavan tutkularını zerk etmek için.

Civanmert bir oğul vardı anne, adını annesi Kerem Taha koymuş;

Ciğerpare bir kız vardı anne, adını babası Sıla koymuş.

Her akşam paydosu,

Ruhlarını

Gezdirip tozmaya çıkardıkları sırada;

Peşlerinde,

Bir onların değildi girdap-ı zifir alçağı,

Kapıdan içeri girene değin

Nefes nefese.

Ne feci değil mi anne, ne feci!

Girdap-ı zifir alçağının

Kör dehşetinden kaça göçe,

Cefa içinde, yara bereli...

Ah ki ah!

Buralarda küllenmiş bir sevda gibi,

Köşe bucak sular terler içinde

Gece çöktü müydü deliresi gelir adamın;

Dünya hercümerç,

Girdap-ı zifir alçak,

Kara kapısını adamın yüzüne kapatır;

Gıcııırt-KÜT!

Bak işte anne!

Etsiz ekmeksiz umulmaz yerlerden gelip

Dağ deviren girdap-ı zifir alçağına

Yıllarca,

Göğüs gerip, huyuna suyuna gitmediysem

Ölümü

Ve kardeşlerimi

Yakından görmeyi çok isteyişimdendi.

Yola çıkma vakti,

Kolla beni anne!

Hayati OKUR