Akasya

Geçiyorum gönlümün mevsiminden

Gözlerim yaşlı yüreğim buruk

Ve geleceğim, çok karanlık…

Her gün bakıyorum sana

Gökteki bulutlara, yerdeki ağaçlara

Ne olur yapma bunu bana

Gelip geçiyor nedensiz mevsimler

Gönlüm hala oralarda

Birini gördüm demiryolunda

Bir elinde kâğıt bir elinde kalem

Yazıyor hayatını, yazıyor

Karga sesleri duyuyor

Ağaçlar bile ederken isyan

Gönlünü hiç kimseye açmıyor…

Gelip geçiyorlar mevsimimden

Bakmadan yürüyorlar

Arkalarında karanlık

Önleri aydınlık

Akasya kokuları içinde

Bana geliyorlar…