Kâbede Hacılar Hu Der Allah Zaralı Şampiyon Abdülbaki Ve Rüyaları 3 Bölüm

KÂBE’DE HACILAR HU DER ALLAH-ZARALI ŞAMPİYON ABDÜLBAKİ VE RÜYALARI-3.BÖLÜM- 

Cuma namazından sonra Abdülbaki üstad, cemaatten çok sevdiği yedi arkadaşına ‘’ Gelin size Hacca gitmem şerefine köfte yedireyim ‘’ Dedi ve hep beraber Köfteci Ahmet’e gittiler.

Köfteci Ahmet, Şampiyon Abdülbaki’yi karşısında görünce heyecanla yanına yanaştı.

-Ooooooo, hoş geldin şampiyon. 

Sonra ocak başındaki ustasına seslendi: 

-Ömer Usta ! Çok acil on beş porsiyon köfte hazırla

Ömer usta şaşırdı.

-Patron, gelenler sekiz kişi, on beş porsiyon köfte fazla olmaz mı?

Köfteci Ahmet güldü.

-Sekiz porsiyon şampiyona ancak yeter. Kalan yedi porsiyon da her arkadaşına birer porsiyon…

Ömer Usta hayretle baktı Zaralı Şampiyona. Buralarda yeni olduğu için tanımadığı bu ihtiyar vatandaşın sekiz porsiyon köfte yiyebileceğine asla ihtimal vermiyordu.

Oysa bizim şampiyon 2013’de yani 63 yaşındayken Moldova’nın başkenti Kişinev’de düzenlenen Avrupa Şampiyonasında Avrupa şampiyonu olduktan sonra da gelmişti bu köfteciye ve ‘’ Altı aydır kırmızı et yemem yasaktı. Şimdi bana getir ne kadar köften varsa ‘’ demişti ve herkesin ‘’ Bu adam nasıl bir kıtlıktan çıktı?’’ Bakışları arasında sekiz porsiyon köfteyi yediği gibi köftecinin ısmarladığı bir porsiyonu daha gövdeye indirmiş, üzerine beş tabak da baklava götürmüştü. [ Kaynak: Nuri Baş ] 

O gün de doğal olarak sekiz porsiyon köfte şampiyona vız geldi. Yediler, içtiler sonra her birisi neşe içinde evlerine dağıldılar. 

Zaralı Şampiyonun içi içine sığmıyordu. Akşama kadar on bin beş yüz kadar tanıdığına telefon edip Hacca gideceğinin haberini verdi.

Evet, daha bu senenin (2026 ) Şubat ayında bacanağı Nuri Baş ile Umreye gitmişti. Yani Kutsal Toprakların yabancısı değildi ama fani dünyadan göçmeden Hac farizasını yerine getirecek olmak çok çok fazla heyecanlandırmıştı onu.

Akşam oldu, mutfaktan nefis kokular geliyordu. Nitekim az sonra Fatma Yenge sofraya çağırdı şampiyonu. Masada nar gibi kızarmış bir hindi, bir lenger pilav ve bir su damacanası ayran vardı. Abdülbaki üstad cemi-i cümlesini silip süpürdükten sonra bin beş yüz civarında telefon daha edip ardından yatsı namazını da kıldı ve salona çekildi, kanepeye oturdu. Bir taraftan televizyon seyrederken bir taraftan da kendi kendine söyleniyordu:

‘’ Şimdi burada Sami Hoca da olsa ne güzel olurdu.’’

Tam o anda kapı çalındı. Kapıyı açan Abdülbaki üstad karşısında kimi görse iyi? Sami Hoca

Hani bazı duaların kabul edildiği bir eşref saati vardır ya, o an da demek ki Abdülbaki Üstad için eşref saatiydi.

Sami Hoca ayakkabılarını çıkarmaya çalışırken Abdülbaki Üstad heyecanla ‘’ Dur ! İçeri girme!’’ dedi.

Sami Hoca şaşırmıştı. Öyle ya bu kırık ayağıyla 961 Kilometre yol tepip dostunu görmeye gelmişti ama dostu onu içeri almıyordu.

Abdülbaki üstad devam etti.

-Hemen atla sırtıma gidiyoruz.

Sami Hoca iyice afalladı.

-Sırtına mı atlayayım? Gidiyor muyuz? Daha yeni geldim. Nereye gidiyoruz?

-Sen dediğimi yap atla sırtıma.

Sami Hoca her ne kadar ‘’ Yahu saçmalama ‘’ dese de Abdülbaki üstad ‘’ Ölümü öp ‘’ deyince çaresiz atladı sırtına.

Bizim şampiyon için sırtında Sami Hoca varken bile merdivenlerden elleri üzerine inmek zor olmasa da aşağı inince ayakları üzerine dikildi var gücüyle koşmaya başladı.

23 Kilometre koştuktan sonra Sivas Havaalanına vardılar. Abdülbaki üstad gişedeki kıza yanaştı.

-Kızım kes bir bilet Medine’ye

-Bir bilet mi? Sırtınızdaki amcayı mı burada mı bırakıyorsunuz yoksa siz gitmiyorsunuz o mu gidiyor? 

-Yooo. O da benimle geliyor ama benim sırtımda olacağı için ayrıca bilet almaya gerek görmüyorum. 

Sami Hoca iyice şaşırmıştı zira görevli kız pasaport masaport sormadığı gibi iki kişiye tek bilet kesmişti. Daha da çılgıncası ise uçakta da şampiyonun sırtında olacak olmasıydı.  

Derken Sami Hoca, Abdülbaki üstadın sırtına aynen annesinin sırtına binmiş bir şebek gibi yapışmış şekilde uçağa bindiler. 

İlginçtir ki uçak yolcuları sanki bu durum çok normalmiş gibi hiç yadırgamıyorlardı görüntüyü. 

Evet, Abdülbaki üstad için yolculuktaki tek sıkıntı ‘’ Lütfen kemerlerinizi bağlayınız ‘’ anonsu oldu zira bilemedi kemeri kendisine mi bağlasın yoksa sırtındaki Sami Hoca’ya mı?

Derken efendim artık Medine’de idiler. Yani kutsal topraklarda.

Mescid-i Nebevi ve Ravza-i Mutahhara ziyareti, Cennetü’l Bâki Kabristanı, Kuba Mescidi, Uhud Şehitliği ve Okçular Tepesi , Kıbleteyn Mescidi, Yedi Mescitler ( Hendek Savaşı mevkii ) Peygamberimizin doğduğu ev ve daha nice kutsal mekanlar ziyaret edildi. 

Zaralı Şampiyonda, sırtındaki 80 Kiloluk Sami Hocaya ve kendisinin 76 yaşında olmasına rağmen en küçük bir yorgunluk emaresi görülmüyordu. Sami Hocayı sadece namazlarda, abdest alırken ve tuvalete gittiğinde sırtından indiriyor, sair zamanlarda hep sırtında taşıyordu. 

Derken Medine’den Mekke’ye geçildi. 

Abdülbaki Üstad, Mikât noktasında Sami Hocayı sırtından indirdi çünkü burada gusül abdesti alıp ardından izar ve rida denilen iki parça beze bürünmeleri gerekiyordu ( Buna ihrama girme deniliyor. ) 

Ardından Hacca niyet edildi ve telbiye okunmaya başlandı: "Lebbeyk Allâhümme lebbeyk, lebbeyke lâ şerîke leke lebbeyk. İnne'l-hamde ve'n-ni'mete leke ve'l-mülk, lâ şerîke lek."  

Yani tüm hacı olacaklar hep bir ağızdan: "Buyur Allah'ım buyur! Emrindeyim buyur! Senin hiçbir ortağın yoktur. Emrindeyim buyur! Şüphesiz hamd sana mahsustur. Nimet de senin, mülk de senindir. Senin hiçbir ortağın yoktur." Diyorlardı. 

Ve nihayet Kâbe…

Sami Hoca, Şampiyon Abdülbaki’nin sırtında haşyetten tir tir titriyordu. 

Hacer’ül Esvedin önünden başlayarak Kâbe etrafında yedi defa döndüler ( Tavaf ) 

Sonra Safa ile Merve tepesi arasında dört gidiş, üç dönüşten oluşan say yaptılar. 

Kurban Bayramı arefesinde Arafat’ta vakfe yaptılar.

Sonra bir vakfe de Müzdelife’de yaptılar.

Kurban Bayramının birinci günü Mina’da Şeytan taşladılar.

Söylemeye hacet yok, Sami Hoca hep Zaralı Şampiyonun sırtındaydı. 

Kurban kesimi, tıraş olup ihramdan çıkış, Ziyaret Tavafı, Veda Tavafı derken Hac İbadeti tamamlanmış oldu. 

Hacı yolu bekleyen yakınlar ve dostlar için hediyeler alındıktan sonra geri dönüş yolculuğu başladı. 

Abdülbaki Üstad neşeyle sordu Sami Hoca’ya:

- Ben sana demiştim ‘’Seni sırtımda taşırım diye değil mi? Bak nasıl taşıdım, hem de taaa nerelere?

Fatma Yenge kanepe üzerinde uzanmış bir taraftan çaydanlık kaynatan ( yani horlayan ) bir taraftan da sayıklayan kocasını dürttü.

-Beeyy beeeyyy. Uyan haydi. Ben sana o kadar söylüyorum yatmadan önce o kadar tıkınma diye. Hem kimmiş bakalım o sırtında taşıdığın merak ettim.  

Baki üstad gözlerini ovuşturarak kalktı.

-Yahu hanım sorma. Bu sefer de Sami Hocayı sırtımda Hacca götürmeyi kafama takmıştım, aynen rüyama girdi. 

- Neyse bu iyiymiş. Adam en azından seni bacanağın Nuri gibi taaa Gazze’ye götürüp orada İsrail askerlerine esir ettirmiyor.

-Haklısın Hatun… Hacı Nuri ile İsrail hapishanesine düşüyorum, hacı olmayan Sami Hocayla Hacca gidiyorum. Kaderin ilginç bir cilvesi…

******

Evet, merak ettiğiniz rüya buydu işte. Zaralı Şampiyon Abdülbaki üstadımız rüyasında beni sırtına alıp Hacca götürüyordu. [ Bu gerçek ] 

  

-------------------------SON -----------

  Son olmasına son da sanırım Abdülbaki üstaddan ileride bana yine bol bol malzeme çıkacak.