Hayatımdaki 5 Lüzumsuz Lahza

1.      Şöyle güzel bir gezeyim dedim. Hava bulutlu etraf sakin. Ama bu fazla sürmedi. Yağmur bastırdı aniden dakikalar içinde. Zorla, kaça kaça bir yere sığındım. Şu an yağmur daha da şiddetlendi. Karanlık bir köşeye çekildim. Yağmur bitsin hele bir, eve gideriz…

2.      Odamdayım. Yabancı bir müzik çalıyor kulaklarımı tırmalayan. Birileri dinlediği için dinliyorum. Dışarıda hava güneşli. Sağanak yağmurla yıkanan yeryüzüne güneş açmış. Ama masamda ben bu yazıyı yazarken gönlüm bulutlu.

3.      Hava yine kapandı. Günahların gölgesi mi yüzüme vuran? Yüzümü karanlık yapan arzularımın dayanılmazlığı mı? Beni sınırlandıran, ban kurtuluşu vaat edene neden sırtımı dönüyorum? Yoksa döndürülüyor muyum? İnsanların yüzlerindeki günahları görmek, her insanın harcı değil. Aynaya baktığımda öğrendim.

4.      Kütüphanedeyim. Çok sessiz. Lambanın cızırtısından başka ses yok. Dışarıda yağmur dindi. Hava kapalı. Sakin bir öğle sonu. Şimdi biraz ders çalışmalıyım. Ama her şeyden en güzeli, kitap kokusu…

5.      Odamdayım. Kahvaltımı ettim. Masamda bu yazıyı yazıyorum. Biraz müzik dinliyorum. Dinlemek istiyorum. Hava güneşli. İçimde nedensiz bir ferahlık var. Zamanın süzgecinden geçmiş anılarım artık beni bir usta gibi yontuyor. Önceden hamdık, sonra kek gibi kabarıp şiştik. Sonra bir şiir tadında, bulutlu bir günün lezzetinde sakin, ruhumuzu Yaratan'a teslim edeceğiz. Ama en güzeli kuş sesleri…