Zehir Ki Dudaklarına Tiryaki

Sen ki bir  zehire

Zehir ki dudaklarına  tiryaki

Vazgeçmezsin ne edilse

nafile…

Işıl  ışıl  gözlerinde  bulanırdı  zaman

Zaman ki

Yalnızlığını duman duman dokumuş

sararmış parmaklarına…

/Ölüm  kadar  gerçeği bedenden başka  kim bilebilirdi değil mi?/

Ciğerlerine doluşan felaketimizdi

anlamadın…

Parmakların arasında yanan feryadım

Küllenen umudumuzdu

Aramıza dumandan mesafeler ördüğünde anladım…

Bilmezsin;

Ömrüne aşina yollarda ömrümü yarıladığımı

Sessiz bir çığlığın yankılarında burkulurken içim

Ben sahipsizliğimi yazıyordum mesafelere

gözlerimde kızılca kıyametle

Sen bir nefes gri bulutta

teselli arıyorsun…

/Bilirsin ölümün karanlık yüzüne ekşi bir seyirdir gözlerim/

Sanki parmaklarının arasında ki benim

Çek beni çiğerlerinin  en derinine

Çekte yaşadığını sandığın hayatta

Beni de  yaşat/ma…

adem efiloğlu / bir  garip  ademoğlu