Dön Ve Git

Henüz yolun ortasındayız çocuk

Dön ve git…

Bekleme açılmasını kollarımın

Çünkü sen ve ben

Geceyle gündüz gibiyiz…

Sen hayatının baharında

Ben, dalından düşen yapraklarca sararmış

Güneşin, yağmurun, rüzgârın oyuncağı…

Dinle beni

Açma kollarını istemiyorum.

Duydum ki

Aydınlık ve ışık için çıkmışsın yola…

Oysa ben

Karanlıkta zindanı arıyorum.

Artık gölgemle gezeceğim kol kola

Bakma bana öyle gözlerini yum.

Henüz yolun ortasındayız çocuk

Dön ve git…

Ahmet KÖKEN