Düş Labirenti

Artık vaatlerinden vazgeçiyorum

Evimin duvarlarına astığım haritaya bakıp

Ucu bucağı olmayan yollar seçerek

Düşlerinle yarışa geçiyorum

Birisi bitmeden bir başkasını resimlerinden seçiyorum

Ardından yeni aldığım parfümü deniyorum

Uğraşacak bir şeyler arıyorum

İçinde sen olmayan bir şey bulamıyorum

Başkent gibisin,

Haritanın ortasında çırılçıplak beynimin içinde

Ya da Balıklı Göl’sün

Yasak olduğunu bile bile avlanıyorum

İzmaritleri sayıyorum sonra

Sesinle şenlenen dumanları savurarak

Bir paket daha deviriyorum yokluğuna

Artık gözlerim kapalıyken de

Duyabiliyorum sevdanın rengini

Körebeyim oyunda daima

Sonra;

Geçen bahara

Geçen kışa

Ve bu kadar çılgınca delirmeme

Rüzgâra saldığın o sözcüklere

Ve dudaklarındaki divane şüpheye bakıyorum

Utanmadan bir düş daha istiyorum

Parçalı bulutlu cumartesi sabahından sakladığım umutla

İçinde biz olan bir düş daha

Korkmadan geceden kalana

Ağlamadan gözyaşına durana

Güzel şiir yazabilmek uğruna

Elimi tutabileceğin kadar yakınımda ol istiyorum

Makyaj malzemelerim

Tartsam tonlarca ayrılık eden eskimeye mahkûm şiirlerim

Sigara kutusunda sakladığım saç telim

Bir türlü doyuma varılmamış heveslerim

Adınla kendime yolladığım mektuplar

O sesini beğendiğim kadının şarkıları

Her anlatışımda kimsede rastlamadığım hikâyem

Çatallı sesim,

Ağlamaktan şişmiş gözlerim

Mutsuzluğumun nefesimi kesen yanı

Mutluluğumda ki ümitsiz ümit...

Bu gün yokluğunun kaçıncı günü

Kaçıncı sessizlik

Güne sensiz uyandığım

Birleşmeyi unutmuş

Kaç çentik attığım kirpiklerim

Saymıyorum işte saymıyorum...

NOT:

Herkesleşiyorsun yavaş yavaş