Ruhunu İçimde Uyutuyorum

Hasretine gebe bu koca şehirde
Virane sevdalara beleniyorum sessiz
Ne yana baksam mahmur
Ne yana baksam sen
Ne yana baksam sen/siz oluyorum
İçim acıyor bir türlü sana
Bakamıyorum …



Hüzünler benliğimi yazar mı duvarlara
Kaldırım taşları gibi kırık yüreğim
Avuçlarıma dolar çamur gökyüzünden
Kokusunu çekerim ciğerlerime toprağın
İçime dolanan sen
Tenime değen sen
Islanır üşürsün diye
Korkuyorum …


Mesafelere hayallerden perdeler koyar hain anılar
Yanarım tenine ki
Yangınlarım hasret kaldığım an'larında
Savrulurum ellerimden tutanım yok yanımda
Yenilmiş orduları hatırlatır vakit
Gözyaşımın içinde sen
Aldığım nefeste sen
Düşeceksin diye seni
Tutuyorum …


Yalnız akşamlara hazırlanıyorum
Geceden koyu sitemler asılıyor yüzüme
Sen de yemişsin vurgun geçmeyen zamandan
Aklıma düşen sen
Her nedende sen
Sakın konuşmayı bırakma ne olur
Susacaksın diye ben
Konuşmuyorum …


Bu şiiri sana bir akşam vakti yazdım
Ilık mevsim yağmurları ısıtıyordu içimi
İnceden bir rüzgar değiyor bedenime
Bir sensizlik türküsü söylüyorken dilim
Sözler sen
Her şey sen
Yumruk gibi takılan boğazıma
Sakın kal orada hiç çıkma
Çıkınca savrulacaksın diye
Ruhunu içimde
Uyutuyorum …



Her baktığımda sana
Aynalar eskidi yüzüme
Korkuyorum düşeceksin diye
Titreyen ellerimden
Varlığım sana ait
Çünkü bak,
Vazgeçtim kendimden
Adını kazıdım kalbimin üzerine
Adını koydum bu aşkın
Artık bil ki ben
Her nefeste sen olurken
Seni soluyorum


Fermanımı imzalayın
Aşkım artık içimde

Hükümsüzdür…

adem efiloğlu/bir garip ademoğlu