Tam Onikiden Vurdu Saat

TAM ONİKİDEN VURDU SAAT

                  Tik tak tik tak tik tak …

Hiç bıkmadın be saat;

Hep aynı,

Hep aynı nakarat.

Nasıl da farketmemişim seni?

Meğer, böyle bitirirmişsin ömürleri.

Sanki zamanın nabzı gibi;

Durmaksızın atarak…

                   Tik tak tik tak tik tak…

O, varken öyle doluymuşki;

Kalbim,

Ruhum,

Önüm, arkam,

Sağım, solum,

Günlerim, gecelerim,

Ve koynum.

Meğer, O’na çıkarmış,

Gözü kapalı girdiğim;

Caddesi,

Sokağı,

Çıkmazı,

Hasılı her yolum.

Bugün ilk kez şaşırdı ayaklarım.

ilk kez sırlı camdan yansıyan sureti,

Tanıyamadı bakışlarım.

Çünkü bugün boşalmıştı,

Beni tamamlayan,

Dolularım…

O vakitleri öyle özledim-ki… 

Boşalırken senli anlar,

Gözlerimdi dolan.

Kirpik uçlarımdaki damlalar,

Adeta yağmurla yarıştılar.

Bir yıldız kaydı canımdan,

Yere düşendim ben,

Yere düşendi hatıralar…

Şimdi öyle avareyim, berduşum, bir hoşum,

İşte öyle; bomboşum…

Kanımda anarşist düşünceler hızla ürerken,

Kim bilir nerede? mecalimdeki sorgu.

Bedenimi sonsuzluğa çağırıyor.

Gözlerimde yuvalamnış mel’un uyku,

Umudumun kaleleri düşmüş,

Özgürlüğümün kanatları kırılıyor;

Hezeyan içinde kıvranıyor,

İçimdeki biçare korku.

Ruhum gövdemi boğarken;

Akrep ile yelkovanının,

vuslat sesi bozuyor,

Bu ölümcül oyunu…

                   Ding Dong Ding Dong…

Tam onikiden vurdun be saat!

Müspetleri koydun, menfilerin yerine.

“Hayat güzel” dedin, “yaşamaya bak”

Sonra rutinleştin yine,

Tek mi, çift mi sayarak…

Tik tak tik tak tik tak…

15/01/2011