Mehmede Ağıt

 Mehmed'e Ağıt

Kurtuluş bir kurşun atımı ötede

Kahpelik sinmiş kayanın gölgesinde

Pusu kurmuş ölüm demir deliğinde

Görmez Mehmed’im yürüyor menziline

Gitme yiğidim kalleşlik yol kesiyor

Yarenim dediğin kuyunu kazıyor

Rüzgar uğultusu çöküyor yazıya

Yivden çıkmış ölüm gem almış azıya

Böyle avlanmak dahi uymaz tazıya

Mertlik mi bu? can düşürülmez tuzağa

Gitme yiğidim kancıklık kol geziyor

Yarenim dediğin mezarın deşiyor

Aşktan gayri suçu yok yağız oğlanın

Nasibine kan düşmüş susuz toprağın

Feryadı sarmış dağları körpe canın

Salda yatan Civan hani al kısrağın

Gitme demiştim döneklik rol biçiyor

Yarenim dediğin tetiğin çekiyor

Ölüm, kara yerin dibine  batasın

Beni yaktın seninde ocağın yansın

Gün yüzü göremeyesin kahrolasın

Bednamdı namın daim öyle kalasın

Kalk yiğidim böyle firak sol geliyor

Yokluğuna dayanmaz bu can öl diyor

Bu şiir Kuytudaki Kin Hikayemdeki Mehmet için yazılmıştır.

Şiirimi Günün seçkisine layık gören Seçici Kurula Teşekkürlerimle...