Edebiyat ve Kültür Platformu
Deliliğin Sancısı -güncel-
Neden ölüyorum senin için sanıyorsun .
Neden ihaneti çamura boyayan ,
Durup durup adını ezberlemeye çalışan ,
İçime işlemiş , kanıma karışmış onca sen ,
Vücudumdaki bütün duyularda farklı etki yaratıyor...
Hançerlendim…
Sırtımda keskin gümüşten bir sızısın artık.
Titriyorum bu yüzden sabahları sen aklıma geldiğinde
Bu uzaklıklar , bu veda, bu ayrılık denizde ki dalgaları coşturuyor...
Senin sesinle boğuluyorum...
Deliyim işte ,
Bu yüzden yalnız kaldım
Tımarhaneden senin için (ç)aldığım övüngen , hileli yalvarışlarla eskittim resmini ...
Bir heykel gibi kalacaksın bahçedeki kardan adamın içinde .
Ama şimdi kasımdayız , kar yağmadı henüz ...
Kardan adam yapacak kadar yok olmadın içimde...
Ben yok oluşların aşkında zavallı bir sokak kedisiy(d)im ,
Sen anarşist bir kurşun oldun alnımın tam ortasında.
Bu yüzden öldüm senin için .
Bu yüzden işte bu yüzden öldürttün beni…
Bir daha kimseyi bu denli çok sevmemeliyim diye...
Şimdi daraağacı yaptığım sayfalarda günlerdir ölü kokuyorum…
Üzerime kefen diye örttüğün şiirlere bir bak.
Hepsinin altında benim imzam var .
Ve hepsinde anlatılan tema , sana duyarak delirdiğim aşk...
Artık ses çıkmıyor öfkelerimden ...
Artık renk vermiyor yüzün...
Artık neden diye soramayacak kadar kabullendim gidişini...
Oysa herkes emindi bu aşkın bitemeyecek kadar delilik olduğuna...
Ayaklarımdan sürükledin her seferinde,
Ben ellerimde ihanet ettiğim dostlarımın ahıyla seni seçtiğim zaman
Seçim yapmak oldu seni sevmek...
Ve bu seçimle yanardağ olup püskürttün ateşini bütün organlarıma...
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.