Ben Bir Dağım

Ben bir  dağım  dedi  adam;
Gök titredi 
Şimşekler yüklerini eksiltti üzerine
Bulutlar  boşalttı korkularını
Yerküre sallandı  temelinden
Yarıldı toprak
Öfke kustu gece
Kabardı denizler
Dalgalar  azgın sularıyla aşındırdı sahili
Sanırsın kıyametin provası

 
Ben bir  dağım dedi  adam;
Ağaçlar  dallarına  sığında  heybetinden
Heybeti  bile  korktu gölgesinden
Beşiğine  saklandı ağlayan çocuk
Kendini mahzene kapattı dilenci
Derin fısıltılarla söylendi sokaklar
Bir şehri boydan boya dolaşınca çığlıklar
Çığlıklara kulak tıkayıp kaçtı adam

 
Ben bir  dağım dedi  adam;
Aşındı  rüzgarın nefesinde
Dağıldı çıplak kaldı adam...

adem efiloğlu / ahir-i kalem