Vedalı Kavuşmalar

Nağmesi dejenere her yalvarış,

Çadır kurdu gözlerde…

Ki oyulur yuvasından dinamitlenince bakışlar,

Dağılır bilye gibi yollara,

Kasvete belenir sevdalar, gelince kışlar…

Güftesinde hasrete kırılan,

Yalnızlığına imlalı tutsak ahenkler,

Kaç avuntu bıraktı kapında emanet,

Üşütürken yağmurları…

Gelişine sevdalı parmaklar,

Bekliyor hazırda,

Saçlarının ipeğini kozalamaya…

Gelme bundan sonra,

Hangi gelmene sevindiysem,

Acı hicranlar doğdu dudaklarımda,

Şiirlerime kızıp, heceledim dizeleri,

İntikam alarak kekeme şehirden…

Yelesinde umudumu taşıyor serçeler…

Taşa tutacaksan kör sapanınla,

Sil adımlarını,

Bırak kör kuyularla baş başa kalayım…

Hırlayan bir traktör,

Çekiyor römorkla veda zamanlarını,

Ayrılık kapıları yumruklarken,

Baskına uğruyoruz zamansız…

Ya da kov ecelimi,

Vakitsiz uyku sipariş ederken Azrail'e,

Söyle kapatsın gözlerimi…