Kaybolduk

Aldım elime şimdi senin bile bilmediğin resmini

Ve başladım yine  isyan edercesine

Kelimeleri yapraklar üzerine dökmeye

Akışına bırak diye başlattığın yeni hayatımın

şimdi duruşunu seyrediyorum

Set kurduğun engelleri nasıl aşarım

Bunu zaten hiç bilmiyorum..

Ben her gece seni düşlüyordum sabahlara kadar

Ve gecenin sabaha bağlandığı o en sessiz anda 

gizemli sabah ezanının büyüsüne kapılıp

seninle aynı şehirde yaşamanın hazzıyla

Şükrediyordum Allah’a..

İdealler uğruna çürütülen bir ömrü yaşıyoruz

Dünyalık işler için kırdığımız ahiretlik kalpleri unutuyoruz..

Duygular kelimelerle gelmiyor artık dile..

Konuşamıyoruz ki..

Göz göze gelmeliyiz hep seninle.

Ve ağlamalıyız sonunda

Çıkılmazlıkların içinde kaybolduk diye..

 ---tŞkNsRc--