Tahlil

Kırık kanatlarım izin verdiğince uçabilsem

Ya da yağmur olsam yağsam yüreğine

Hapsetsem ruhumu gözlerinin rengine

Yeşilinde dinlenirken koynunda büyütsem sevgimi

Suretim hiç kaybolmasa görüntünde

Ve bir ömür boyu  eğleşsem

Dilinde ismim ölmese

Keşke

Gül yüzüne sürebilsem ellerimi

Tavaf etsem bedenini sere serpe

Gönlümü yastık yapıp başına

Perçemlerini sererken bağrıma

Bestelediğim ninnilerle uyutsam seni

Sadece ben olsam düşlerinde

Ve iki kişilik oyunlar oynasak

Rüyamız hiç bitmese

Keşke

Aşılmaz dağlar olmasaydı aramızda

Karşılaşabilseydik diyorum delikanlı çağımızda

Şimdi sen yad ellerde yüzün gülmezken

Ve yıllar deli nehir gibi hızla akarken

Ben yalnızlık içmekteyim bu şehirde

Artık şu duaya âmin derken dilim

İsterim hicran kara yerin dibine girse

Engeller tek tek aşılsa

Ayrılıklar son bulsa yeryüzünde

Keşke

Biliyorum

Keşkeler kifayet etmeyecek bu aşka

Kanadım kırık ayaklarım bağlıyken

Ve sen yaban bağın gülüyken

Ne diyebilirim ki başka

Ümitler beklerken ümitle

Sihirli değneğim olsaydı elimde

Kavuşturabilseydim tüm sevenleri

Dünya bayram yerine dönse

Keşke…