Yarım Kafiye

Parmak hesabıyla sayıyorum

Şimdilerde günleri

Yine de hece ölçüsü tutmuyor yokluğunun

Utangaç mevsimin kırılgan bakışlarıyla

Dualar dökülüyor dilimden

Titrek ve kekeme

Ya bir hece eksiksin dünüme

Ya bir hece fazlasın yarınıma…

Nasıl da yabancıyım

Kimsesiz bir diyar oldu kentim

Nasıl da unufak edildi kelimelerim acele anlamlardan

Boyumun ölçüsünü aldım alalı

Gözlerinin kalıbıyla yazıldı tüm kıtalarım

Ayın on dördü gibi bakarken ardından…

Yerli yersiz durakladım

Üryan yalnızlıkların içinde

Kifayetsiz manalara açılırken kapım

Nakaratının ahengiyle

Dansa tutuştu imgeler

Bir nefes payı bile kalmamışken arzımda…

İçimden savruk uyaklar geçiyor

Kuyruğunda cinaslı ümitlerim

Küme küme dağılıyor

Eskimiş yalnızlığın yamaçlarına

Sen orda sarmal bir hayat kurmuşken kendine…

Aldanma umutlarıma

Yarım

Yanlış

Eksik harflerle donandım

Tekniği öyle zavallı ki

Hafif meşrep bakışlarla ziyaretini bekliyorum

Zindan köşelerinde

Karanlık duvarlara çivilenmiş…

Gelmiyorsun

Baştan savıyorsun aşkımı

Yarım kafiyeyle geçiştiriyorsun

Redife mahkûm ettiğin hecelerimi

Doğaçlama bir kurguyla

Görenlerin burun kıvırdığı

Sancılı hece şiiriyim artık…

// Sevgi Özlem ÖZCÜ //

      " gizLi özNe  "

  NOT:

Faruk Nafiz'in avuçlarından dökülünce harflerim

Mahkûm oldum Han Duvarlarında

Kaldırımlarda tanınmazken ümitsizliğim

Necip Fazıl'la karıştım toprağa

Bir adam yaratmak  ecelimi karşıladı kapıda…