Kim Bilebilirdi

Doğduğum gün öğrendim ben aşkı..
Hiç görmediğim
Fakat kokusuyla yeşerdiğim bir annenin kollarında buldum kendimi..

Daha onun karnındayken sormuşum Allah'a var olmanın telaşıyla
Beni kim koruyacak diye dünya da?
Bir melek karşılayacakmış ve Anne diyecekmişin o'na..

Tebessüm etmişim sonra
ilk göz ağrısı ve karşılıksız sevgi'nin henüz çiçeği daha gonca açmamışken..
Dert, keder ve üzüntüyü bilmezken..

Kim bilebilirdi günün birinde sevinç ve mutluluğun unutulacağını..
Ya da gülmenin nasıl bir şey olacağını..
Ve annesiz bir hayattan sonra aşk'ın bu kadar zorlaşacağını..
İlk okul, ortaokul, lise derken hayata bu kadar hızlı girileceğini..

Kim bilebilirdi
.................................
Bir daha geri dönülemeyeceğini..
.......................................................
Çocukluğumun Susam Sokağının bile kana bulanmış sokak versiyonuyla hayatımıza gireceğini..
Ve kalemle yazmak yerine, otup da bilgisayar başına
duygusuzca duyguları klavyeyle dile getireceğimize..
Kimse inanmazdı böyle bir hikayeye..

Normallik beklemeyin artık benden
Hayat hiç bu kadar normalinde değilken
Herkes gibi o aşkla doğan ve mecazdan anlamayan çocuk
Artık kalbini bir kutuya koydu..
"Ne oldu bizim masum aşklarımıza"
Aslında diyeceğim tek şey buydu..
[T.S]