Bergüzar

/…Sene dokuz yüz bilmem kaç/tı

Elimden, anadan üryan bir şiir kaçtı…/

Zaman kesiği şimdi üstüm başım.

Heyhat !

Kim bu ağlaşanlar başımda

Ve dahi sağken

Neden bir şiirle cesetdaşım ? …

.

.

.

Sesini duymadın mı ?

Gümbürtüsü arşı titretti oysa ;

Oysa

İçimin kırık döküklüğünün

Resmi geçidi var

Gözlerinin önünde kurduğum meydanda !

Üstüme çay döküldü

Elimin yanıklığı bundandır aldanma

Bir şiir kirlettim dün !

Sen dokuz yüz bilmem kaçta…

.

.

.

Sene dokuz yüz bilmem kaç !

Ellerimde bir şiirin naaşı

Dilimde

Nefesi ceset kokan sözler var…

Oysa bilmiyorsun ,

Ben tecavüz ettim imgelere

Bundandır topuklarına süzülen kanlar…

İçinde büyüyecek p/iç’in

Doğacağı günkü çığlıklar

Ve dahi

Ölmeyecek olması olacak

Bu şiirin sana bırakacağı

En nadide bergüzar !

İkibinonbirin Aralık'ı ;

İstanbul...