Diş

Çok yönlü hüzünlerin içerisinde

Kendi damak tadına göre çiğniyordun hayatı

Ağız dolusu konuşurken

Boğazına düğümlenen suskunluğu göstermekten utanmadın

Dudaklarının arasında ezilirken kederin

Çığlıklarını söze dönüştürecek

Kararlı ıslıkların olmadı hiç

Hep bir yerlerde açılmış gediklerin içindeydin

Kuşların taşlıklarında biriktirdiğin özgürlüğünle

Boyundan büyük hayallerin tutsağı oldun…

Genetikti çarpık hayaller biliyorum

Bölük pörçük yaşamın ardından

Bir lokmada yuttun maziyi

Atiye hiçbir şey bırakmadan

Sözcüklerin ağırlığıyla tek başına kaldın

Bir harf düşse yere

Yarım kalacakmış gibi çenende birikti onca söz…

Bense güç bela aşındım hayallerinde kalabilmek için,

Henüz tomurcuk safhasındayken

Kılcal damarlarına tutunan

Yorgun bir diş oldum

Bakımsız sararmış umutlarının arasında

Savdığın duyguların içinde çürüdüm

Fark edemedin

İç savaşın ortasında sızıntı halinde aktım yüreğine…

Başından beri ihmal edişin

Sancı olup kanatsada ruhunu

Tedavisi mümkün olmadı kavuşmamızın

Yine de son ümit

Doldurdun boşluklarımı

Ayrılığa çare bulamadı hiçbir güç

İlk darbede düştü dolgusu

Avuntuların

Her dokunanın kendi icadı zannettiği

Darağacı yanılgılarında sallandırdın gövdemi sonunda

Gözlerini kapat, cesedimi yastığının altına koy

Apseli tesellilerin içinde mecbursun artık unutulmaya

Birazdan diş perisi alıp götürecek

Varlığına son verdiğin bedenimi

Hiçbir protez duygular tutmazken yerimi

Ağız kokusuna birebir umutlarla

Macunlayıp yarınları

Avucuna bıraktım ümitsiz hayallerimi

Aksak konuşmalarında hep aklına gelsem de

Bundan sonra yoluna bensiz devam edeceksin…

// Sevgi Özlem Özcü //

    “gizLi özNe “

  Not:

Herkes biraz masumdu sevgiler sürüklenirken günaha

Ve herkesçe kabul görürdü aşklar

Görüntünü gizlemeden önce aynalar

İpe dizdiğin leş sevdaları çek kerpeteninle

Nasılsa yükün hafif

Biraz daha kabarsın aşkın sicili…