Uyansana

Ne yaman bir vakittir ki

Elleri bağlı yaşamın, gözleri kör

Üzerimden kuşlar uçmaz

Sevdiğim o lale açmaz

Ayağımın altı çöl

Burada her kalan pişman kalır

Bir taşla iki kuş vurulur

Biri ölür

Yaşamın bütün evrelerinde

Tek başınadır aşk

Neydi sevmek gerçek anlamda

Kimse bilmiyordu

Birileri ölüp dirilirken birileri

O şarkı çoktan sustu

Yardılar bileğimi

Ya sabır çeker dilim

Çeker ölür

En çok geç kalırken kendime

Binlerce okla düşürülürken

Ve seyrederken ağacında bir kuşu

Aklıma düşen gülüşünden başka her şey

Yani hiçbir şeyken her şey

Adım siroz kaldı biliyor musun?

Sinsi bir ayinle ruhumu delerek

İzimi sürer bir kehanet

Sürer ölür

Doğu ve batı kadar uzak

Susuz kalmış bir nisan örneğin

Kanımda can bulan şizofren

Doğmama bir gün kala

Ekim de astılar beni

Yeryüzünden bir haber

Ölmek için köşe dönerken

Adına yazılır bir rivayet

Yazan ölür

Sonra başlar matem

Biter muhabbet

Tenhalarda uyanır ruhlar

Bir avuç ölü toprağı

Yanarken ellerimde

Merkeziyim kıyametin

Ateşin düştüğü yerim yani

Bulsana beni

Sarılsana

Her düştüğümde tutsana

Girsene rüyalarıma

İrkilerek uyansana

Uyansana mesela