Gülbahar

Mülteciyim kapında ister al ister öldür
Gemileri limanda yaktım geldim Gülbahar
Etmem bir lahza tamah verseler de dünyayı
Kapattım kapıları çıktım geldim Gülbahar

Maddenin cevheri sen mananın özü sensin
Bilmem başka lisanı gönlümün sözü sensin
Benim için cennette hurinin yüzü sensin
Alemde tecelline baktım geldim Gülbahar

Hasret göğe değen dağ iştiyak dipsiz kuyu
Gözyaşına müptela budur sevdanın huyu
Hudutsuz bir çöldüm ben çeşminde buldum suyu
Meylettim yollarına aktım geldim Gülbahar

Taşıyamam sensizlik kaf dağından ağırdır
Hicrine esir düşen şu yaralı bağırdır
Gözleri kör gönlümün kulakları sağırdır
Nefsin kalbine hançer soktum geldim Gülbahar

Kays işitse halimi Mecnun demez adına
Kerem de varamazdı ızdırabın tadına
Canım çıkmadan düştüm haviyenin oduna
Senin için bin zikir çektim geldim Gülbahar