Şairin Terekesi

Ve bütün aşkları sustu gece yarısı

Soğuk bir düş kaldı yastığının altında

Ölürken şair

Bir kelimeler ağladı onun için

Bir de yarım kalan şiirleri

Yalnızlığını kabullenmeyen duvarlardan hıncını

Aynalara düşen hüznünü

Telvesini topladı defterinden yakınları

İyi adamdı dedi komşuları

En edepsiz kelimesiydi sevmek

Arada kaşısa da düzeni

Kimseye zararı yoktu şiirlerin

Soluna hayallerini koydular

Garipliğini sağına

Gömdüler

Kimsesiz mezarlığına