Çağrılmaz Adım

Hanidir umutlarım yitik

Hanidir kurak topraklarım

Hanidir isimsiz gezerim

Çağrılmaz adım

Buza kesmiş bir ayazda

Var ile yokun Arafında

Aç geldim, aç kapıyı

Bir akşam vakit dinlenirken

Nedeni nedensizdir belki

Ama sen

Annem gibisin hatta babam gibi

Gördüğünde hatırladığın biri

Olsam da ben

Bir gülün yaprağında anımsa beni

Dikeni kanatırken elini

Her umuda uzandığında

Ellerin boşluğu yakalamışsa

Ben sana sen kavilleştiğin ayrılığa

Yol aldığında

İzahı olmayan bu izafi sevdada

Eksildim eskidim eskiden daha da eksik

Fakat sen

Annem gibisin hatta babam gibi

Gördüğünde hatırladığın biri

Kalsam da ben

Bir çocuğun gülüşünde anımsa beni

Yokluğa bırakırken ağlayan sesini

Uykuda çağrıldığım sensizlikten

Hayaline çekilirim her gece yarısı

Senin için dilerim en iyi duayı

Lakin sen

Kutsal bir aşkı içimde unuttun

Gözlerine gizlerken kâinatı

Dedim ya şairim

Ruhun yalnız gezer senin

Annem gibisin hatta babam gibi

Gördüğünde hatırladığın biri

Öyleyse

Bir şiire başlarken anımsa beni

Hançerlerken imgeler kalbini