Bekar Odam

Sessizliğin koynunda sarılmışız geceyle
Hasretin en büyüğü içimizde bahtiyar
İştiyak duvarımda raks ederken neşeyle
Yaz günü gözlerime neden yağıyor karlar

Kapıda bir çıtırtı pencerede bir gölge
Kim kovalıyor beni, kim soruyor künyemi
Benim daracık odam canlı girmeyen bölge
Madem kimse girmedi kim sıkıyor ensemi

Masadaki çaydanlık raftaki isli kazan
Benim kadar sefiller benim kadar muzdarip
Yan odadaki komşum Diyarbakırlı Hasan
Koysan ölçemez mizan ben garibim o garip

Yağmur ile rüzgarı dinledim öz sesinden
İçtim avuçlarımla korkuyu yudum yudum
Sonra bir ninni tuttu memleket nefesinden
Uzandım ve annemin kollarında uyudum