Çaylak Zamanlarımın Yürek Burkan Özlemi

Sıvanmış duvarlara ezgisi yalnızlığın

Vurdukça yumruğumu inler

Tırnaklarımı geçiririm tenime

Ah etmez…

El olmuş

Askıda naftalin kokan

90 model entariler…

Şiirler yağar acemice

Gözümü kapadığım yerden…

Lambası bu L odanın

Bir dudak payı mesafede

Savruk henüz akmamış zehri yılların…

Ayna aynı yerinde,

Simetrisi bıraktığım surat değil yıllar önce

Çil çil izler o solgun yüzümde…

Düğümlenir dilimde

Susmaların çığlığındaki kelimelerim

Daha bir karışır dönmez olur peltek dilim

Ruhani gölgelerin heyulası gelir üzerime

Kaç kere öldüğümü unuturum yalan gözlerde

Kaç kez geçirildiğini boynuma veballerin…

İlmek ilmek asılır döngüsüne devranın

Asılsız suretleri sahte yüzlerin…

Sismik ölçümler veremez  

Yarattığı engebenin hasarını bir âdemoğlunun

Siner bir koyağa pert kesmiş bedenim…

Kaplar işte içimi bu evde

Çaylak zamanlarımın yürek burkan özlemi

Sen sus, sorma şimdi;

Silgiç et sabıkama yüreğini

Tek bir ben yarat senden

İçinde benden bir ter olsun

Yüzüme dökülen gülüşlerin gibi

 Canan Korkmaz / İZMİR