Yalancı Portakal Ağacı

Mülemma bir ışık huzmesinden süzüldü

Dünden

Yarına yansıma

Dudaklardan düşen sancılar

Bir gündüz düşü

Rüzgâr

Hiçbir boşluğa mahal vermeden doluyor can özüme

Kapansa kapılarım

Bir ince imden sızıyor

Ürpertisi diken batan bedenime

Gölgemi bilen güneş

Yansıma olduğum,

Bilmeyen karanlık

Işığın kendisi olduğum

Aldatmacasında…

İnce bir terennüm

Muallâk bir sancıda gıcırdar düşlerimden

Çokluk içindeki yalnızlık

Yalnızlıktaki kalabalık uçuşur sözlerinde

Rengârenk kanatlı kelebek konar tellerine

Bir soluk üşüşür beden denen giysime

Bir ömür hediyesi

Bir günlük nefesinde

Es Rüzgâr

Dallarımı savurup üzerine

Süpür senden önceki sızıları

Yeni bir boran sür ömrüme

Çevir beni tersime

Es

Hüzün şarkıları çınlarken şakağında

Kaç mevsim eskittim bilsen karanlıklarda

İnadıma kaç güneş doğdu odalarıma

At dehlizlerinde gezinen haykırışları

Affet heybendeki yalancı suretleri

Kucakla aslını…

Rüzgâr!

Mim koy

Yüreğinden damlayan suslara

Anlat içindeki müebbet ıssızlıkları

Buradayım

Üşütmem yalnızlıkları…

Meyvesini veriyor bak yine ömrüme

Yalancı bir portakal ağacı…