İncir Ağacı

Siyahın mavinin elinden tuttun

Bir yanın saadet bir yanın acı

Naçar düşlerimi sarıp, avuttun

Tanıdın mı beni incir ağacı

Buğulu gözlerim seni arardı

Gece perdesini çekince cama

Yüzümden yüzüne bir kapı vardı

Sessizce girerdin bekar odama

Anlatırdım sana içli bir masal

Senle bölüşürdüm derin sızımı

Öğrenirdi yaprak öğrenirdi dal

Bir güle çizilen alın yazımı

Ah incir ağacı yaşlandım mı ne

Ayrılık içimde bak nakış nakış

Çile tüketiyor zaman bahane

Ne yaz günahkardır ne bahar ne kış

Feryadım eskidi aşkın dilinde

Buluta sıkışmış ay matemiyim

Umudun karanlık bir sahilinde

Kalbinden su almış batık gemiyim

Yıkıldı ördüğüm o saray o han

Kırık aynaların aksidir yüzüm

Çiçekler kurudu bahçeler talan

Öldürdüm annemi artık öksüzüm