Yüreğimin Eylemi

Cümle aralarına

Çoğu yanlış yere konmuş bir noktalama işaretiydim.

Başkaldıramadığımdan olsa gerek

Başkaldırışını sevmiştim düzene.

Emperyalizme, faşizme

Her lehçede savunuşunu özgürlüğü,

Başı çekmeni illegal yürüyüşlerde

Benimse

En uzun yürüyüşüm

Dudaklarınla gözlerin arasıydı…

Aynı kulvarda koşan

Farklı versiyonlardık oysa

Ben limonun bilmezdim gözün acısını geçirdiğini

Ve hardalın sostan ibaret olmayıp

Serpiştirildiğinde gazının tene,

Suyla temas edince cam kesiği tesirini.

jop yemenin de,

Yemek yemek gibi bir şey olduğunu düşünüyordum belki.

Ben aşk şiirleri yazıyordum sana

Sen slogan atıyordun meydanlarda.

Sonra hep gecikilmiş zamanlarda

Yokluğunda biriktirdiğim bütün ezberleri bozup,

Değerdi ellerin ellerime

Ne çok sitem vardı oysaki dimağımda

Dudağımı büzecek

Küsmüş gibi yapacaktım

Hatta küsecektim ciddi ciddi

Gözlerine hiç bakmayacaktım güya çatıp kaşlarımı

Konuşma derdin

Soru sorma

Bu kadar sessizken sen

Ben aşkın kalabalıklığına şaşkın

İtaatkâr…

Kumdan

Kaleler yapardım senden

Kaybolurdum surlarında bulmak isterken

Yüreğimle beynim arası voltalar atardım

Bir efe türküsü vururdu sazlar

Hey gidinin efesi,

Efelerin efesi,

Meydanlar senin…

Protest bir müziğin eşliğinde

Ezilip bükülür sırça bir zamandan

Sürünüp gelen hatıralar

Ben gül-sem

Toplar ellerin gülü dudaklarımdan

Batmamış günün aydınlığı aşikar

Boyanır ellerinde siyahlara zaman

Sen gül-sen, nehir olurum Deniz’ine akan

Yollarıma baharlar serilir

Arınıp kızılca kıyametlerden.

Sen gel-sen,

Yüreğimin eylemi

Sarılsan sımsıkı bir kere‘’Davan’’ gibi

Bende açan sen, sende kaybolan ben

Karışır tek olurdu iki beden

Belki;

Acaba ,

Kim bilir?

''Ben seni eylemlerde sevdim!''

Canan Korkmaz / İZMİR