Düşler Çığlıkken

Bahar gelmeden

Sonbahar gitmeden

Sevgiler tükenmeden

Çığlıklar belirginleşmeden


Menfaatler bitmeden

Hayat sona ermeden

Kıymet bilemezken…

Değer yargılarını yitirmeden…

Ve

Gözlerden yaşlar süzülmeden

Duyabilecek misiniz sesimi?

Duysanız da benim bundan haberim olacak mı? Sevgim kadir kıymet bilinmemiş,verdiğim değer ayaklarınızın altında pas pas olmuş. Artık sesimi duysanız ne olur duymasanız ne olur…

Varlık mı yokluk mu ayırt edemeden

Yoksun yaşamlar içinde kaybolmadan

Kahkalar havada uçuşurken


Kayıplar artmadan

Sahte maskeler ardındayken insanlar

Görebilecek misiniz nerede olduğumu?

Göremezsiniz, gözünüzün önüne nasıl bir perde çekilmişse sadece menfaat için görürsünüz insanları. İşiniz düştü mü canım,cicimler havada uçuşur. Öküz öldü mü de ortaklık biter sizin lügatınızda…

Haykıramazken içimdeki kabuk tutan yaralarımı,kendimle kavrulup,yanıp tutşacağım. sanki bilseniz derman mı olacaksınız, yapacağınız şey; görmedim,duymadım, bilmiyordum demek olacaktır. İşinize gelmediğinden, salağa yatmak daha cazip gelecek…

Susmayın inkar edin, hayır yanlışsın,biz aslında diye başlayın cümlenize. Noldu, boğazınıza kılçık mı kaçtı?

Ne ben yorayım sizi, ne siz sahteliklerle çalın zamanımı…


Parçalı bulutluymuş yüreğim yamalı hayatlarda, dikiş tutmazmış, yırtıklarla savururmuş beni, bir diyardan başka bir diyara…

OLSUN…

Düşler çığlıkken, yaşanmışlıklardır yüreğimi nakışlayan…



FOTOĞRAF: günışığım arşivinden

MELİKE ESENTAŞ