Matem Var Şehrimde Bugün

Matem var bugün şehrimde. Sessiz çığlıklarıyla kaybolan bir serzenişe şahidim. Kelimelerin bittiği bir anda, izliyorum ben de sadece şaşkın bakışlarla…

Matem var bugün şehrimde. Etrafımda hayretler içerisinde kalmış insanların bakışının da şahidiyim. Tarif edilemez feryatlarla…

Matem var bugün şehrimde. Acılı insanları sakinleştirmeye çalışan, gerçekliklere de şahidim. Sahteliklerse gene buradayken, üstelik onlar bile şaşkınken…

Matem var bugün şehrimde. Yalnızlıklarda nefes olmaya çalışırken, nefesiyle boğum boğum olurken, yaşamın görünememezliğine, çaresizliğine de şahidim.

Matem var bugün şehrimde. Ellerim buz gibi. Hüzün bulutları dolanıyor etrafta. Anlamsızlığı, anlamdırmaya çalışırken kahrolan yüreklere…

Matem var bugün şehrimde. "Düşüncelerimin gemisinde çıkıyorum yolculuğa" yazmış bir kağıt parçasına. Suskunluğuyla kendini vururken…

Matem var şehrimde. Seyir halindeyim etrafımı. Acımı dindirecek bir yürek yok burada. Ölümü seçmiş, hayallerini yıkmış, yarınlara tövbe etmiş…

Matem var şehrimde. Canım çok yanıyor. Yüreğim kan ağlıyor. Suskunluğuyla vurmuş kendini. Bile bile lades demiş, sevdiklerini bile düşünmeden…

Matem var, matem var, bu matem çok ağır. Bunu kaldıracak yürek yok bende. Şahitliğim, serzenişimde, haykırıyorum suskunluğumla…

Matem var şehrimde. Nasıl? Neden? Niçin? Sorularının cevabımı bile yok. Kahır mektubundan öteye, ne kalmış ki geriye, kocaman bir yürek anlayana…

Matem var şehrimde hüznün adı konmuyor bu gece. Elim kolum kelepçelerle bağlandı. Kelimelerse çoktan tükendi. Anlatamadı, feryat edemedi, şimdi herkes konuşuyor, ama çok geç bunun farkında bile değiller, bu garipliğinde şahidiyim. Kıymet bilinmedi, sorular doğru zamanda sorulmadı. Hayat kısaydı, hayat çok kısaydı; ama o bu hayatı suskunluğunla daha da kısalttı…

Matem var şehrimde. Artık ne desem olmuyor. Ne yapsam olmuyor. Susuyorum ve sessizce mateme şahit oluyorum…

MELİKE ESENTAŞ