Affet

 Affet

Susuzluktan değil

Aşkıma şahitlik et diye beş vakit teyemmüm edişim

Ellerimi yüzümü sürüşüm toprağına…

Soğuğa mağlup olup

Dalından düşen bir yaprak gibiyim

Ne zaman sensiz uyansam

Kendimi böyle hissediyorum

Ve lanet olsun ki alışamıyorum

Eskimiş birer sur gibi gözlerim

Yorgun yıkık ışıksız

Yağmur sızıyor gönlümün çatlaklarından

Aynadaki nursuz suretime sırıtıyor

Lanet olası yalnızlığım

Yeni şiirler damıtıyorum avuçlarımda

Bakma hep aynı şeyleri yazıyorum

Yokluğunun kahpeliğini,

Yalnızlığımın hainliğini,

Ve sahipsiz kalan aşkımın piçliğini…

Gönlümdeki dağınıklığın sebebidir içtiğim son kadeh

Şimdi yalnızlık bir yanım, bir yanım hasret

Yasla yüzünü gönlüme ve beni affet!

g.sarıoğlu

ikibinonüçün/birinciayının/onsekizincigünü

verilen/aranın/ardından