Gelseydin

Gelseydin;

Bir şiiri  mısralara yürütecektim ayakuçlarından

İmgelerinden tavana asacaktım bakış açılarını

Kafiye uyumlarının hamurunu karacaktım

Susacaktım betimledikleri kelimelerde

Betimlenmiş ağlayışlar sürecektim kirpiklerine

İçi sen/ ben dolan

Gelseydin;

Sabah vakitlerine deniz kokusu bulaştıracaktım

Körfez manzaralı bir tepenin üzerinde

Martıların kanatlarından bakacaktım gözlerine

Avuç içlerimi sana çevirip uçacaktım

Ayağımız takılacaktı arada taşlara

Genzimize bulaşan rüzgâra şarkılar mırıldanacaktım

Gelseydin;

Bahar yağmuruna şemsiye olacaktı elbiselerim

Saçlarına değmesin bir damla diye

Ölgün bakışlarımıza toprak kokusu bulanacaktı

Toprak kokacaktım baştanbaşa

Anadan üryan dokunacaktık duygularımıza

Sen bildiğin en eski şarkıyı mırıldanacaktın

Ben dudaklarından nakarat tutacaktım

Gelseydin;

Fazla usandırmayan nazlardan gülümsemeler devşirecektim

Arada ciddileşen kaşlarımın arasından

Adımın yazdığı yüreğine sarılacaktım

Ağlayacaktım en erkeksi ses tonuyla sinene

Gözyaşlarım diyetini ödeyecekti bütün özlemlerimin

Gelseydin;

İçimde kaybolan çöle su verecektim

Aşk diye diye .

âdem efiloğlu / ahir- i fırtına