Su Yuttu Eyvah Beni

SU YUTTU, EYVAH BENİ!

Sır dolu bir boyutta, kim uyuttu? Ah! Beni.

Bir damlacık gölette su yuttu, eyvah beni!

***

Felek, ram etmek ister, yüklenip safi bana,

Tek haram lokma girse; kalır mı; kursağım saf?

Bal ikram etsin, yemem; bulgurum kâfi bana,

Bilerek haddi aşıp, yapmam gaf üstüne gaf.

Kumpaslara girerek ayak vurmadım topa.

Tek paslara meylim yok; güven duydum ekibe.

Tüm aslara çektiler bıkmadan her gün sopa

Bakmayınca yazılan ıvır-zıvır terkibe.

Dün doğan bir bebeğe; "koş, bin ata" denirse,     

Hep yağan yağmurlarda ıslananlar ne yapar?

Süt sağan, sütü bozar; bozuk süt de yenirse,  

Zehirleyip öldürür; o an kıyamet kopar!

Kıyamet, hakkı atıp, haksızlığı tutarak

Büyüklenip, putlaşıp, ahkâm kesip y/azmaktır.

Kıyamet, nefis için, aczini unutarak 

Başı gökte sanıp da, dengeleri bozmaktır.

***

Kıyamet içimdeydi, nefs unuttu, vah beni!

Kime, ne yaptım? Bilmem. Ah tuttu, eyvah beni!