Konuşun

Bir akşamüstü,
Hava karardı kararacak,
Ben geceye hazır, gece bana.
Üzerimde koyu mavi bir şehir
Hep düşlediğim tek şehir
Hayalimde yaşayan o ahşap ev.

Kuşlar geçiyor, sanki beni çağırıyorlar
Ama yok! Biz gidiyoruz, sen gelme diyorlar
Onlar gidiyorlar…
Ya ben, yine mi buradayım?
Ya ben…
Daha ne kadar yağmurda gezeceğim
Geceleri dışarı çıkıp
Dolunaya bakacağım, uzun uzun…
Sana bakar gibi.
İçimde bitmeyecek mi sevgin,
Ya da hasretlik, bu bilemediğim acı.

Daha ne kadar şarkı mırıldanacağım
Daha ne kadar yalnızım!...

Söyleyin bana, konuşun!
Yalnız oturduğum oda,
Yalancı arkadaşlar,
Ya sen gökyüzü,
Ya sen ay,
Konuşun, söyleyin bana.
Bana deyin ki:
Az kaldı, bitiyor… Bitiyor…
Bütün bunlar bitiyor deyin!
Konuşun, konuşun artık!
Konuşun be!

Mehmet Çiftci
Temmuz 2002