Cennetim

Neyin özlemidir içimde hasret duyduğum ve kimin nesiyim ben bunca zaman kendimi terk edişimle alakalı ve işte sonunda reşit kılındı tüm varlığım ve duygularım bense yeniden açtım gözlerimi hayata ve umuda.

Sözcüklerim unutkan

İlham perim ise tutuklu

Aşkın değil hayatın muhasebesini tutuyorum 

B/aşka duyguların tebessümünü ile sakladım en derinde

Çöküşümü bekleyenlerin dilinde

Pelesenk olmuş tüm yalanlarından da kurtuldum

Yine de eksik olan bir şeyler var iç sesimde

Dış ses bile bıkkın

Tezahüründe yeni günün,

Atıfta bulunduğum kadar da ömrün

Uçuşan peçesine konuyor kelebekler

Perçemlerimde ise saklı çiy tanesi

Çiğ çiğ yenmedim ya:

Ve işte yazmaya durduğum şiirler verirken bunun müjdesini

Sevi dilinde ne var ne yok?

İhtimamla üstünü örttüğüm duygularım ise ne aç ne tok!

Belirsizliği ise gömdüm geceye

Ve tüm yaşayan ölülerimi uğurladım

Üzgünüm ama hepinizin canı cehenneme.

İçtimada geçmiş iken seneler

Bakaya da kalmış iken tüm hayaller

Ve işte gülüm/seyen ruhum

İçerlenmiyorum da artık içtiğim

Şerbetin tadına nasıl da vakıf

Bir bir sekiyorum kaldırımlarda bir kuş gibi

Cehennem azabı yaşadığım şu son yıllarda

Ölmedim ya…

Kayıp bir gezegen iken ruhumun bahtı

Ar bildiğim neyim varsa bende saklı

İnzivada olmayı ise reddediyorum

Pür-neşe olamasam bile huzurla dans ediyorum

Cennetim sen

Cehennemimi uzaklara gönderen yine sen.

Resmim ve recmim 

İnkılap devrimleri gibiyim

Sadaka dağıttığım günlere ise müteşekkir

Ve işte arkasını artık toplamayacağım o iblis değil mi ki

Bakmadı yüzüme ne ki?

Derviş misali

Konakladığım dergâhım artık benim yuvam ve evim

Önce sustum sonra adalet konuştu

Önce sildim dünün kan izini sonra ise tuttum yolumu

Tuş ettiğim kötülük

Taş attığım da değil artık ihbarıma sadık

Kaldı kalalı iyilik

İçimde bir kanat sesi

Uçmayı nasıl da özlemişim

Oysaki ne kuşum ne derviş

Rabbine ve aşka sadık yaşadığım kadar da ermiş

İken hakikate ve bilinmeze

En müşfik renge şerh düşmüş

Umudun izinde ne yalnız ne serkeş

İnancın gizinde Rabbi ile sırdaş…