Ben Kitap Değilim

"Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum."(Alıntı)

Dağınık ve derdest.

Hülyalı ve sevdalı.

Öğrenci ya da muallime.

Aslında kendi hiçliğine tutunan bir varlık ve sözleri k/ayıp olan bir şarkı.

Hayatı harcamak mı kendi başına yoksa harcanması istenen bir gölge mi başkalarının nazarında?

Öncesi başarı.

Anda tutuklu.

Yarınlar ise diler ki şair bal t/adında.

Öznem ve özlemim.

Aşk ve hayaller ve de umut iken tüm servetim.

Aşka âşık.

Hazana âşık.

Kendine çatık kaşla bakan bir cimcime misali.

Gelmiş olsa da şair bin yaşına, o hala bir çocuk.

Öksüz ve yetim ama bir başına değil.

Ölümcül güdüleri asla yok olmadı da:

Hele ki ihtiras asla.

Hele ki nefret tensiye ederken de üç beş kara gölgeyi.

En sevdiği renk mi şairin?

Tutuklusu olduğu ne ya da kim, peki?

Kimseye kuruş borcu yok iken ve asla da minnet etmediği kadar…

Ama manen borçlu olduğu biri var ki parayla ölçülemez.

Can borcu Rabbine ama gitmeye niyeti yok uzaklara.

Gittiği kadar da kendinden ve öyle bir geldi ki kendine.

Selam dünya!

Merhaba, dostlarım…

Ve sen dönek ve kaçkın ilham perim, söyle nerelerdesin?

Ruhumsa sahiden yorgun.

Yüreğimse kocaman.

Var olmamı borçlu olduğum yüce Mevla ve biri daha var ki…

Hiçliğimi kutlarken şöleni yarıda kestim ve şimdi varlığımı kutluyorum.

Yazarak neyi mi ispatlıyorum?

Yazımın başındaki o alıntı cümle:

"Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum."

Kim demiş bilmesem de beni tanımlayan ve tamlayan…

Anlatmakla iştigal ve anlam olmanın hayalinde saklı bir gerçek.

Kimyam da gerçek fiziğim de ruhum da duygularım da.

Aşka lafım yok.

Aslında aşk olsun, demenin güzelliğinin haricinde tutunduğum dal ve niceleri…

Bir süre çiçek kimliğim dahi dışlandı.

İsmim dahi söylenmedi.

Sonra uzaklardan bir ses geldi.

Mübaşir beni çağırıyordu…

Ve ben yineledim:

‘’Suçsuzum!’’

Bunu tek söyleyen ben değildim cümle âlem bir ağızdan…

Çiçek kimliğimi ve öz benliğimi ve doya doya sevmeyi nasıl da özlemişim…