Yarı Yol
Bu sıyâh akşamın ufkunda âsumânımdan,
Sönen yıldızları seyretmeden gelir geçer
Şu nâ-tüvân ömür, bilmem ki kalbim eyler ne?
Bu yarı yolda, hayâl âleminden uzakta,
Kavuşmadan o güzel görmediğim hayâle ben,
Sönmek mi var? Bilirim, kabredilmiş bir gönülde
Bütün ışık, bütün ümîd, bütün belirsiz an...
Edebi İnceleme
Ahmet Haşim’in "ortada kalmışlık" hissini işleyen şiirlerindendir. "Yarı Yol" başlığı, hayatın orta yerinde, ne başlanmış ne bitmiş bir noktada bulunmayı imler. Dante’nin "Cammin di nostra vita" (hayatımızın orta yeri) açılışına yakın bir kullanım.
"Sönen yıldızları seyretmeden gelir geçer / Şu nâ-tüvân ömür" mısraları, ömrün hızlı ve güçsüz (nâ-tüvân) bir geçişini, gökyüzündeki yıldızları bile seyredemeden bittiğini söyler.
"Bu yarı yolda, hayâl âleminden uzakta, / Kavuşmadan o güzel görmediğim hayâle ben" mısraları, ulaşılamayan bir ideal sevgili / bir mükemmel hayal arayışını anlatır. Hayal âlemi de, gerçek âlem de uzaktır; şair iki dünya arasında, "yarı yol"da kalmıştır.
Kapanışta "Sönmek mi var?" sorusu retorikçe sorulur; ölüm ile sönüş arasında bir paralellik kurulur. Gönül "kabredilmiş" gibidir, ama içinde "bütün ışık, bütün ümîd, bütün belirsiz an" hâlâ saklıdır.