Edebiyat ve Kültür Platformu
Ahmet Haşim
Biyografi
Ahmet Haşim (1887–1933), Türk şiirinde saf şiirin (poésie pure) ve sembolizmin en önemli temsilcisidir. Bağdat’ta doğmuş, annesi küçük yaşta öldükten sonra babasıyla İstanbul’a gelmiş ve burada Galatasaray Lisesi’nde okumuştur. Mekteb-i Hukuk’a başlamış ancak bitirmemiş; çeşitli devlet memurluklarında bulunmuştur.
Fecr-i Âtî (1909–1912) topluluğunun en parlak şairi olarak ortaya çıkmıştır. Topluluk dağıldıktan sonra bağımsız bir şair kimliğiyle yazmaya devam etmiştir. Ahmet Mithat Efendi’nin damadı olan Hâşim, hayatını öğretmenlik (Sanâyi-i Nefise Mektebi) ve gazete yazarlığıyla geçirmiştir.
Eserleri: Göl Saatleri (1921, ilk şiir kitabı), Piyale (1926, en önemli şiir kitabı), Bize Göre (1928, denemeler), Gurabahane-i Laklakan (1928, denemeler), Frankfurt Seyahatnâmesi (1933, gezi).
1933 yılında böbrek hastalığından henüz 46 yaşındayken İstanbul’da ölmüştür.
Edebi Tarzı
Ahmet Haşim, Tevfik Fikret’in toplumsal şiirine karşı, "şiir mananın değil sezginin sanatıdır" diyerek saf şiir anlayışını savunmuştur. Onun şiirinde mana belirsiz, görüntüler bulanık, ritim her zaman önceliklidir. Bu yönüyle Fransız sembolistlerine (özellikle Mallarmé, Verlaine) yakındır.
Akşam, alacakaranlık, gurub, mehtap, göl, ay gibi imgeler şiirinin temel sözcükleridir. Renkler arasında özellikle kızıl-mavi-altın yer alır; bunların karışımıyla ortaya çıkan "alacakaranlık" hissi onun şiirinin atmosferini belirler.
Aruz veznini son derece akıcı kullanır; serbest müstezad denemeleri vardır. Şiirde anlam yerine sezgiye, düşünce yerine duyguya, gerçeğe yerine hayale yöneliktir. "Şiir Hakkında Bazı Mülahazalar" (Piyale önsözü) Türk şiir kuramının önemli metinlerindendir.