Cennet Cennet Dedikleri
Birkaç köşkle birkaç huri
İsteyene ver onları
Bana seni gerek seni
Mansûr durur arş üzre
Ene’l-Hak çağırır gözre
Hak yâreni hep bî-azre
Bana seni gerek seni
Bin gez cennet bin tamuya
Girip çıksam ne zararı
Sevdiğimden ayrılmaktır
Bana yarım gerek yarım
Yunus’durur benim adım
Gün geçtikçe artar odum
Bu dünyada budur derdim
Bana seni gerek seni
Edebi İnceleme
Bu şiir, "Bana Seni Gerek Seni" ilahisinin daha kısa bir varyantı veya ona bağlı bir parça olarak da tanımlanır. Cennet nimetlerinin (köşkler, huriler) bile âşığın gözünde Allah karşısında değersiz kalmasını anlatır.
İkinci kıtada Hallâc-ı Mansûr göndermesi vardır: Mansur, vecd halinde "Ene’l-Hak" (Ben Hakk’ım) dediği için darağacına çıkarılmıştır. Yunus burada Mansur’u "arş üzre" tasavvur ederek vahdet-i vücud düşüncesini güçlendirir.
Üçüncü kıtanın "Bin gez cennet bin tamuya / Girip çıksam ne zararı / Sevdiğimden ayrılmaktır / Bana yarım gerek yarım" mısraları, mutlak teslimiyetin doruk noktasıdır: cennet ve cehennem bile, Sevgili’den ayrı kalmaktan beterdir.
Şiirin son dörtlüğünde Yunus mahlasını söyler ve dünyadaki tek derdinin Hak’a kavuşmak olduğunu belirterek kapatır.