Gögsümde saklı tufan
Bu misra beni benden aldı.
Ne fırtınalar kopar icimizde kimbilir?
Yine kendimiz durdururuz bu fırtinaları.
Tebrikler
Saygimla dost şair
Gençlik yıllarımda kunduracılık yapan bir arkadaşım vardı. Aynı zamanda ayakkabım da boyardı ve ben de bazen ona takılır kundura tamir eder, ayakkabı boyardım.
Boyayalım diye dükkana ayakkabı bırakan şahıs eğer sevdiğimiz ya da sevebileceğimiz birisi ise ayakkabısını en halis Nuri Leflef boya ve cilası ile parıl parıl ederdik. Sevmediğimiz, gıcık bir tipse kuru süngere tükürür tükürür ayakkabıya sürer sonra da basardık fırçayı.
Hey gidi günler hey... Yaklaşık elli beş sene önceye gittim yazınla.
Selam ve sevgiler.
Destanımsı bir şiir olmuş. Tebrikler üstad.
Selam ve saygılar.
Gerçekten de piramit gibi bir şiir olmuş.
Candan tebrikler üstad.
Selam ve saygılar.
Umut hep düşümde izlediğim bir manzara ve geceye dönüştüren yaralarım..
Tebrikler...
Güzel bir çalışma olmuş üstadım
tebrikler
selam ve sevgiler
Tebrikler sevgili kızım ne güzel bir hikaye okuttun bizlere, sağ ol, var ol
Selam ve sevgilerimle
Maşallah kardeşim, hem de serbest şiirle ne güzel bir tasavvuf şiiri olmuş
gönülden tebrikler, selam ve sevgiler
Nejat hocam yine kalemini konuşturmuş. Şiiri tam anlamıyla bir başkaldırı, bir meydan okuma olmuş. Şiiri yalnızlığın kıyısında gezinen bir ruhun içsel haritasını çizmiş bizlere. Dalgaların getirdiği teselliyle kumlara gömülen sözler arasında, şiir bize şunu fısıldıyor: Bazı yolculuklar menzilsizdir, çünkü asıl varılacak yer kendimizdir...
Harika bir vurgu. Tebrikler.
Bizde aklımızı şiire yoruyoruz hocam:) dediğiniz gibi beyin küçük bir et parçası içinde dünyaları saklıyor Kurban olduğum Allah'ın gücüne kuvvetine akıl sır erdiremiyor insan
Güzel yazıydı.
tebriklerimle
hayırlı çalışmalar
Geçmişten geleceğe dolu dolu umutlar. Aksini düşünene billahi ben de küserim. Güzel şiirinizi gönülden tebrik ediyor, selam ve sağlık duâlarımla gözlerinizden öpüyorum Muhterem İshak Bey. Allah'a emanet kalın. (Aksakal)
Ustasına has güzellikteydi şiir, aynı şiiri bende yazmıştım şiire yeni başladığımda, değişik hoş bir şiir olmuş hocam, kalın sağlıcakla
Aşığın ahını almak mazlumun ahını almaya benzer. Hiç şüphesiz kalp kırmak da Kabe'yi yıkmaktan daha beterdir..
Tebrikler Üstad...
Duygu yüklü şiirlerin tenindeki o kilim deseni seviyorum.Dağılmış bir sürü göz ve serin sağanakları.Ve haylaz bir nehrin dili.
O sesi duyuyor musun.O seste gizli bir bahçe ve duvağını açan çiçeği harflerin.Sanki bir yağmur şarkısı.Sanki yükselişi sevincin.
Her zaman kıymetle ve sevgiyle.
bazen bir kuşun kanadındaki rüzgar,
bir şehir sarar.
ve zaman, bir kuşun kanat çırpışında, bir adım kadar yakın, ama bir o kadar uzak olur
her bir saniyesi bir yıldızın kaydı gibi tozla birleşir. Ş
şehrin bir yerindeki köşesi
onun yolu, onun çatlağı, onun bir başka hayaline ait olur.
kuş tozları
serpildiği her yere kendi sırrından bir iz bırakır. o izler ki, sabah güneşiyle yıkanan hatıraların renginde, geceyle birlikte gelişmeye başlar. onun fırtınası, hüznü, suskunluğu, bir kuşun rüzgarla taşıdığı öykülerle birleşir sonra.
kuşların varlığı bir sığınaktır.
her bir tüy, bir toz zerresi gibi yavaşça düşer, fakat kaybolan hiçbir şeyin sonu gelmez. zaman, kuşun kanadında çırpınırken, her bir saniye bir ömre dönüşür.
sonra, bir hüzün, bir umut, bir gülüş gibi kaybolur. geriye de sadece ondan hatıra yalnızca bir kuş tozu kalır.
her şeyin sonunda,
tüylerin kırıntılarında gizli bir şarkı vardır.
her zerresi bir yola ...
Çisil çisil şiir yağdı yüreklere ne de güzeldi yine efendim yürekten tebriklerimle..
Gökhan ikende güzel yazıyorsun şimdi de :))
kutlarım
Hayat her ne kadar değer verilmeyi sevilmeyi hak ediyorsa da her insan için farklı farklı pencereler açılıyor. Fakir ya da zenginlik içinde doğmuş olmak elimizde olan bir şey değil ama doğduktan sonra iyi insan olmak, olmaya çalışmak yapabileceklerimiz arasında. Yeter ki hüsnüniyet olsun içimizde... Rahman ve Rahim olan da diyor ya ''Herkese çalıştığının karşılığı vardır.'' küsmemek lazım ne hayata ne de Rabbimize ki bir dakika sonrasına bile hükmedemediğimiz bir dünya neticede... Kutlarım Fatma Hanım...
Osmanlıca düşünüp bugünkü Türkçe yazınca farkında olmadan çok çok önemli hatalar yapılabiliyor. Nasıl mı?
Ne mazi,/ Ne âti,/Ne asumanda; / Hangi taşı kaldırsam O'nu bulurum...
'Ne' ler bu cümleyi ne yaptı? Olumsuz bir cümle yaptı. Öyle olunca sen ne demiş oluyorsun?
''mazide,atide, asumanda hangi taşı kaldırsam O'nu bulamam.''
Doğrusu ne olmalı peki?
Hem mazi
Hem âtî
Hem asumanda
Hangi taşı kaldırsam O'nu bulurum.
Selam ve sevgiler.
