Geç Kalmışlığın Getirdiği Vurukla

GEÇ KALMIŞLIĞIN GETİRDİĞİ VURUKLA

Uzak bakışların ve umutsuz varışların hayaliydi

Gözlerimde donup kalan…

Düşlerin gölgesinde geçip giderken bayram

Arifesinde kalmış yalvarışların

Arkasında bir hayat zinciri

Halka halka koparmış kendini

Dağıtmış gibi saçılırken yerlere

Yoktu geride kalanlara ikram

 ***

Hiç mi bitmeyecek mutluluğu

Tatmadan, hayatın son bulması burada

Hiç mi bayrama dönüşmeyecek

Gözlerimde senle ben

Dudak dudağa

Ve uzağa

Kaçmadan

Hiçlerle yok olmadan, kapanmadan ağızlar

Ne ya da neyle… başlayan soruların

Kestirme olmayan doğru cevabı olacak mı

Kuruyacak mı hayatın bizle alay eden sululuğu

Ve

İnsanın kendisiyle bitmeyen yarışlarda

Çok şeyi göz ardı ederek koşması

 ***

İnsan unutur çok şeyi nefsini öne alırken

Hep kazanmaktır emeli

Kaybetmeyi sevmez asla

Ondan kaybolur çoğu günü yasla

Ve insan kaybedeceği ortamları da kendi hazırlar

Önce kirletir sonra kirlettiği ortamdan usanır

Dövünür… ölür... öldürür

Oysa insan olsa en başta hep güldürür

En nihayet ayrılık vakti gelince gökler

Kararıp kapanır pencereleri gibi kocaman konakların

Kasvetli taş duvarları andırıp

Homurdanmaya başlar yağmur sonrası dolan

İlkbahar dereleri gibi

***

Uzak bakışların ve umutsuz varışların hayaliydi

Gözlerimde donup kalan…

Düşlerin gölgesinde geçip giderken bayram

Arifesinde kalmış yalvarışların

Arkasında bir hayat zinciri

Halka halka koparmış kendini

Dağıtmış gibi saçılırken yerlere

Yoktu geride kalanlara ikram

Ellerim bomboş

Yüzümde donuk bir ifade

Anlamı yok

***

Düşündüm de; okuduğum onca şiirden

Ve romandan, öyküden aklımda kalanları

Ve gezi notlarından

Kaçan atları bir bir getirip zihnime…, içlerinden sen

Hangisiydin benim unutamadığım acaba

Seçemedim geç kalmışlığın getirdiği vurukla…

Beni bağışla

              Elveda

(14.09.2012 / Elazığ)

Güneri Yıldız