Ümitlerine Beş Kala Terk Eden Bilmez

Işıklara koşanlar bilemez, karanlığı

Karanlığın, ışığı ilmik ilmik sancıların rahminde doğurduğunu

Karanlığı bilmeyen, bilmez kâbusları

Kalkan özlemin rüya trenindeki sancıları

Ümitlerine beş kala terk eden bilmez

Özlem için yorulan ruhları

Beş kala vaaz geçen kavuşamaz özlemlerine

Kavuşamaz, karanlıkta beklemeyen

Kavuşamaz ışıkta bekleyen özlemine

Kâbuslara beş kala karanlığın içinde koşarsın rüyalarıma

Kalkan rüya trenimde kendimi tanıyanım seninle

Bilmezler seni tanıyınca tüm âlemi tanıdığımı

Karanlığı bilmeyen,

Bilmez güzelliği ve hakikatin iç içe sırlarla dolu olduğunu

Bilmezler tutkunun, karanlığın içinde geçen dehlizde saklı olduğunu

Arar durular gün ışığında, beyhude

Karanlığın, ışığı gösterdiğini, bilmeyenler

Ne görüyorum desinler, körüm göremedim desinler