Ankaranın Soğuk Işığı

Ankara’nın Soğuk Işığı

Ankara’nın soğuk ışığı

camlara vuruyor

sabah henüz uyanmamış

sokaklar kendi gölgelerini

yutuyor

Bir adam

elinde poşet

yavaş yavaş

kayboluyor

Poşetin içindeki ekmek

henüz sıcak

ama adamın elleri

çoktan soğumuş

Otobüs durağında

kimse beklemiyor

sadece bir karga

asfaltın üstüne

düşmüş bir kırıntıyı

gözetliyor

Adam duruyor bir an

poşeti sıkıyor

sonra yürümeye devam ediyor

gölgesi

ondan daha yavaş

geride kalıyor

Ağlarız

içinde biriktirdiklerini

dinlersek

Çünkü herkesin cebinde

söylenmemiş bir cümle

var

ve o cümle

yavaş yavaş

ağırlaşıyor

Adam artık görünmüyor

sadece poşetin hışırtısı

kalıyor

sokakta

Hışırtı da kesiliyor

bir süre sonra

Geriye kalan

sadece ayak izleri

ve onların

yavaş yavaş

silinmesi devam ediyor sessizce

Bir pencere açılıyor

üst katta

perde rüzgârla

hafifçe salınıyor

İçeride biri

çay koyuyor

bardağın kenarına

buhar tutunuyor

Dışarıda ise

hiçbir şey

konuşmuyor

Sadece soğuk

devam ediyor

Mehmet Aluç