Bir Hoşça Kal Diyemeden

Bittiğini biliyorum,

Nedenini bilmesem de.

Göz pınarım çağlamadı,

Kırık bir kalp niye ağlasın ki.

Dostum, kardeşim, can yoldaşımdı;

Geldiğimiz nokta sessiz vedamızdı.

Bir hoşça kal bile demeden,

Çekip gitti;

Tek söz söylemeden

Onca geçmiş ve anıya rağmen.

Anladım ki tüm yaşananlar,

Unutulmaya yüz tutmuş

Ve bitmiş bir rüya.

Sandım ki sonsuza dek sürecek,

Meğerse yalanmış tek gerçek.

Bu yaşadığım,

Asla beklemediğim bir ihanet.

Beraber oturduğumuz sıralar,

El ele ettiğimiz dualar,

Yalanmış tüm yaşananlar.

Bitmez bir dostluk sandım

Ve hep sürecek diye sadece,

Kendimi kandırdım;

Evet suçluyum,

Oysa yürekten inanmıştım.

Farklı iki dünya,

Her ne kadar vermiş olsak da

Omuz omuza;

Artık o dünyalar

Asla bir araya gelmeyecek;

En çok yıkan da

Senelerce süren

O yalan muhabbet.

Canımdan çok severken,

Şimdi en kötüsü

Vazgeçmek ondan,

Nedenini bilmediğim

Bir sebep yüzünden,

Her şey sona erdi,

Bir hoşça kal diyemeden.