Düşümün Ta Kovuğuna Şiir Kaçtı

Ah, leyli görmez misin söyle?

Düşümün ta kovuğuna kaçtı şiir.

Önce esefle söylendim ne de olsa vakit çok geçti

İçimdeki dirliği dinginliği alabildiğine dizginledim

Çünkü:

Mutluluk şiir yazmaya takılan engelimdi.

Es verdim zamana

Kaygılarımı da unuttum.

Ses verdim fısıltılara

Kulağıma kaçtı mikado çöpleri

Ve irkildim

Ve söylendim

Kimdi kim arkamdan atıp tutan?

Yetmezmiş gibi bilmediklerini

Bilirmiş gibi gıybetimi yapan.

Eh, bre kâfir:

Bak bayram da yaklaşmakta:

Ne kaldı şunun şurasında et yemeğe?

Hem mübarek hem bereketi içinde

Değer mi, söyle değer mi?

Ölü eti yemeğe?

Saf tuttum adalette

Seferi yolcusu oldum hayallerimin:

Ne varsa bir bir gerçek kıldım

Ki

Hayal âleminde yaşayan bir rüya değildim ben:

Alabildiğine gerçek ve gerçekçi.

Sonra da söktüm bir bir diktiğim tüm düğmeleri

Yakam azıcık açık ama şuh değil

Varlığım umut dolu bir canlı ama ruh değil.

Nakşetti gün ve zaman

Kalemse titredi

Ve tüm imgeler cebimde terledi

Azat edilesi bir öykü bir şiir

Hatta bir roman daha yazmanın zamanı gelmedi mi?

Uyruğu olmayan bir notadan çıkıp da yola

Gamını dizginlediğim nice şarkı nice melodi.

Zanlar varmış arkamda:

Çok da umurumda.

Geviş getiren bir sarhoş bir serkeş

Bana ne ki?

İnsan kendini bildikten sonra.

Zırnık da vermeyeceğim kuyumu kazan

Bol kepçeden yüreğimi tırtıklayana

En haz etmediğim nasıl ki riya nasıl ki yalan

Dosdoğru olmadım mı koca ömür?

Eğri oturup doğru konuşmadım mı dost meclislerinde?

Vuku bulan her neyse

Elbette başım dik içimde yok en ufak çelişki

Aşka naralar atan o kabadayı bile

Kefilken bendeki yüreğe…

Her sus payı söylem ise bir rövanştı

Edimlerim

Edebim

Adabı muaşeret kanununu bildiğim

Ne hazzı umurumda

Ne de dünyanın malı mülkü serveti

Bendeki elbet yeterken bana

Göz dikenin de hakkından gelirim

Renkler azıcık cafcaflı mı ne?

Duyguları hiç sorma:

Hüzün denen yandan çarklı gemi

Benim dümenin başında

Çark etmeden

Hüzün teknesini de denizin dibine gömen

Azıcık endamlı

Alabildiğine hoş görülü ve duyarlı

Memleket meselesi olmasa da haletiruhiyem

Ve işte arzı endam etti aklı beş karış havadaki

Kalemim.

Soymadan çalıp çırpmadan

Komşumun tavuğundan da bana ne?

Ederim insan

Ederim hakkaniyet

Öznesine sadık

Olmadığım kadar bir rivayet

Ve işte bu günü de kurtardık, leyli

Kalem yine yaptı görevini

Yarına Allah kerim

İlla ki yazacak münasip bir şeyler de buluveririm…